Pecunia olet

NS wpadł w dziurę. Potrzebuje celu i nici przewodniej. Na gwałt. Skończył wielkie pranie, zaczął wielkie sprzątanie (dosłownie, dosłownie), więc może i nić się znajdzie pomału.

Podejmowanie trudnej decyzji w toku: SJ-a bardzo lubi, jest mu w miarę dobrze w jego obecności, czuje się swobodnie itp., pewnie by się w nim niedługo na dobre zakochał, gdyby nie jedno (małe? duże?) ale... No właśnie, jest jedno ale o dość ważkich implikacjach: SJ b. niefrasobliwie podchodzi do pieniędzy* (tj. szybko je wydaje i łatwo przychodzi mu proszenie innych o pożyczkę), a NS ma zbyt miękkie serce. Efekt? Kiedy SJ prosi o kolejną pożyczkę, NS pożycza. Efekt? Kumulacja niespłacanego długu (niby nieduża, zależy jak patrzeć, na razie to nieco powyżej jednej trzeciej miesięcznych poborów NS-a). Efekt? Dyskomfort NS-a. Bo musiał zacząć odmawiać i to w sytuacjach, kiedy taka odmowa może być odbierana jako gruba nieuprzejmość. Bo nie czuje się z tych finansowych względów bezpiecznie w relacji z SJ. Bo ma poczucie, że obcuje z dużym dzieckiem albo - kto wie - może nawet z krętaczem. Bo całość długu rzekomo została przelana w zeszły piątek, a póki co jakoś jej na koncie nie ma (po niemal tygodniu! do Polski przelewy szybciej idą...). Bo ogólna lekkość w podejściu SJ-a do tej kwestii. Jak sami widzicie, decyzja jest chyba - niestety - tylko jedna. Ciężka sprawa.

* być może nawet bezczelnie oszukuje, wykorzystując NS-ową naiwność; tej interpretacji na razie nie bierzemy poważnie pod uwagę, acz osoby trzecie (bliskie i zaufane) ją podsuwają